Kategoria: Aktualność | Strona 5 | Kancelaria prawna JLSW

E-doręczenia – kolejne zmiany dla przedsiębiorców.

E-doręczenia to usługa, która umożliwia wysyłanie i odbieranie korespondencji drogą elektroniczną ze skutkiem równoważnym z listem poleconym za potwierdzeniem odbioru (za gov.pl). Oznacza to, że za pomocą komputera przedsiębiorcy będą mogli, bez względu na porę dnia i z dowolnego miejsca, nadać lub odebrać przesyłkę. Usługa ta wymaga jednak rejestracji.

Skrzynkę elektroniczną powinni posiadać między innymi przedsiębiorcy zarejestrowani w CEIDG oraz KRS ze szczególnym uwzględnieniem podmiotów niepublicznych – fundacji i stowarzyszeń – oraz zawodów zaufania publicznego takich jak adwokat, radca prawny, notariusz, doradca podatkowy, doradca restrukturyzacyjny oraz rzecznik patentowy.

Ostateczny termin wdrożenia rozwiązań technicznych niezbędnych do doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej oraz udostępnienia w systemie teleinformatycznym punktu dostępu do usług rejestrowanego doręczenia elektronicznego w ruchu transgranicznym został już kolejny raz zmieniony.

W zależności od daty rejestracji podmiotu niepublicznego w CEIDG lub KRS przedsiębiorców obowiązują inne terminy na wdrożenie systemu e-Doręczeń:

CEIDG

przedsiębiorcy zarejestrowani do 31 grudnia 2024 r do 30 września 2026 r,
przedsiębiorcy rejestrujący się od 1 stycznia 2025 od 1 stycznia 2025 r.

KRS:

przedsiębiorcy uzyskujący wpis przed dniem określonym w komunikacie Ministra Cyfryzacji (nie wcześniej niż 30 marca 2024 r. i nie później niż 1 stycznia 2025 r.) – w terminie 3 miesięcy od dnia określonego w komunikacie Ministra Cyfryzacji

Obecnie publiczną usługę rejestrowanego doręczenia elektronicznego świadczy Poczta Polska S.A. natomiast kwalifikowaną podmioty spełniające standardy świadczenia usług dotyczące bezpieczeństwa i wiarygodności. Podmiotom niepublicznym będącym przedsiębiorcami zarejestrowanymi w KRS przysługuje uprawnienie do wyboru usługodawcy.

Jeżeli spółka zdecyduje się korzystać z usług publicznego podmiotu może uzyskać adres elektroniczny poprzez złożenie wniosku on-line przez stronę www.gov.pl/web/e-doreczenia w zakładce „Uzyskaj adres do e – doręczenia”. W przypadku usług kwalifikowanego dostawcy uzyskaniem adresu oraz wpisaniem go do rejestru zajmie się usługodawca.

Wniosek o uzyskanie adresu elektronicznego może w imieniu spółki złożyć pełnomocnik lub reprezentant. Inaczej rzecz się ma w przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, gdyż w tym przypadku wniosek złożyć musi członek zarządu uprawniony do samodzielnej reprezentacji lub osoba wybrana przez zarząd na pełnomocnika.

Wdrożenie systemu e-doręczeń niesie za sobą wiele korzyści dla przedsiębiorców. Warto zwrócić uwagę na usprawnienie systemu przepływu korespondencji, archiwizacji oraz ułatwienie dostępu do danych za pomocą dowolnych urządzeń elektronicznych. Rozwiązania te przybliżają systemy administracji państwowej do pełnej informatyzacji, a co za tym idzie do unowocześnienia aktualnego mechanizmu komunikacji pomiędzy organami państwa a podmiotami gospodarczymi.

Przedłużenie ochrony taryfowej na rok 2024 r. – reakcja na problem bezpieczeństwa energetycznego szerokiej grupy beneficjentów

W dniu 7 listopada 2023 r. Prezydent podpisał ustawę o zmianie ustaw w celu wsparcia odbiorców energii elektrycznej, paliw gazowych i ciepła.

Ustawa ma na celu przeciwdziałanie ubóstwu energetycznemu gospodarstw domowych oraz łagodzenia skutków kryzysu energetycznego dla podmiotów użyteczności publicznej, tzw. odbiorców wrażliwych oraz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw poprzez ograniczenie w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. wpływu podwyżek cen energii elektrycznej, gazu i ciepła.

Nowelizacja przewiduje szereg istotnych zmian zapewniających należytą ochronę, w tym w szczególności:

utrzymanie ceny maksymalnej paliw gazowych oraz stawki opłat za świadczenie usług dystrybucji paliw gazowych stosowanej w rozliczeniach z niektórymi odbiorcami paliw gazowych w okresie 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2024 r.;

wprowadzenie opłaty za usługi dystrybucyjne w okresie 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2024 r. na poziomie wynikającym z taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE dla operatora systemu dystrybucyjnego na 2022 rok – z tego obowiązku wyłączeni zostaną sprzedawcy, którzy ustalili w ramach zawartych ze swoimi odbiorcami umów albo zatwierdzonych taryf na 2024 r., ceny korzystniejsze niż cena maksymalna;
ograniczenie cen energii elektrycznej w ramach limitów dla odbiorców, którzy zawarli umowy z gwarancją stałej ceny przekraczającą limity cen energii elektrycznej dla pozostałych odbiorców uprawnionych;
utrzymanie na okres od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2024 r. przewidzianych obecnie mechanizmów ograniczenia wysokości cen za ciepło i jego dostawę do odbiorców zarówno w systemach ciepłowniczych taryfowanych, w których ceny i stawki opłat podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, jak i zwolnionych z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi URE.

Nowe regulacje wprowadzą także możliwość wystąpienia przez podmiot uprawniony do Prezesa URE z wnioskiem o zmianę taryfy w zakresie obniżenia cen energii elektrycznej w sytuacji zmiany zewnętrznych warunków wykonywania działalności gospodarczej, które wpływają na istotny spadek cen energii elektrycznej wynikających z taryf zatwierdzonych na 2024 r.

Przepisy ustawy zakładają ponadto zmianę zasad w zakresie rozliczenia końcowego mechanizmów wsparcia w postaci wyrównań oraz rekompensat dla przedsiębiorstw ciepłowniczych poprzez przedłużenie ich obowiązywania na okres od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2024 r.

O wypłatę świadczenia wyrównawczego będą mogli wnioskować także sprzedawcy ciepła, którzy w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 28 lutego 2023 r. stosowali w rozliczeniach z odbiorcami obniżoną cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną, cenę nośnika ciepła lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło ustalone z uwzględnieniem średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.

Dla sprzedawców ciepła nieposiadających koncesji przewidywane jest przyznanie wyrównania za okres od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r.

Powyższe rozwiązania mają na celu ograniczenie start ponoszonych przez przedsiębiorstwa obrotu energetycznego oraz ciepłowniczego poprzez redukcję różnic we wsparciu udzielanym odbiorcom uprawnionym, a wysokością kwot otrzymywanych przez ww. przedsiębiorstwa.

Należy wspomnieć, iż wskazane powyżej rozwiązania wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2023.

System compliance – część XI – Bieżące zarządzanie ryzykiem w ramach systemu compliance jako istotny element skutecznej strategii przeciwdziałania naruszeniom

W dzisiejszym środowisku regulacyjnym organizacje muszą nieustannie dostosowywać swoje praktyki do zmieniających się regulacji i przepisów prawa. W tym kontekście bieżące zarządzanie ryzykiem staje się kluczowym narzędziem, które pomaga organizacjom utrzymać wysoki poziom zgodności z przepisami i minimalizować ryzyko wystąpienia naruszeń. Ponadto zarządzanie ryzykiem w obszarze zgodności (compliance) pozwala również dokonać oceny i identyfikacji ewentualnych nowych zagrożeń oraz dostosować strategie zapobiegania naruszeniom do aktualnych potrzeb organizacji.

W ramach procesu bieżącego zarządzania ryzykiem najważniejsze jest w szczególności dokonanie następujących po sobie działań:

weryfikacja zmian w zakresie regulacji i przepisów odnoszących się do działalności organizacji;
identyfikacja nowych ryzyk, czyli określenie nowych obszarów, w których istnieje potencjalne ryzyko naruszeń compliance;
aktualizacja strategii zgodności na podstawie przeprowadzonej analizy tj. dostosowanie istniejących strategii i procedur zapobiegania naruszeniom, aby lepiej reagować na nowe ryzyka;
zaktualizowanie szkoleń i świadomości pracowników, aby pracownicy zostali zapoznani z aktualnymi zagrożeniami i w pełni rozumieli procedury zgodności.

Poniżej przedstawiamy także kilka powodów, dlaczego bieżące zarządzanie ryzykiem w obszarze compliance jest tak ważne dla organizacji. Przede wszystkim musimy mieć na uwadze:

Zmieniające się przepisy prawne. Organizacje muszą regularnie oceniać czy ich praktyki w zakresie zgodności compliance są dostosowane do obowiązujących przepisów, aby uniknąć potencjalnych naruszeń prawa;
Zmiany w środowisku zewnętrznym. Środowisko biznesowe ciągle się zmienia. Nowe trendy rynkowe, zmiany w gospodarce i inne czynniki zewnętrzne mogą wpłynąć na ryzyko, które organizacja może napotkać. Natomiast bieżące zarządzanie ryzykiem pozwala na uwzględnienie tych zmian;
Wewnętrzne zmiany w organizacji. Celem każdej organizacji jest jej rozwój, który przejawia się m.in. poprzez wprowadzanie nowych produktów, usług, procesów lub technologii. Każda z powyższych zmian może spowodować powstanie nowych rodzajów ryzyka w organizacji lub zmienić już te istniejące. Bieżące zarządzanie ryzykiem w tym przypadku pozwoli zidentyfikować nowe zagrożenia oraz pozwoli zrozumieć, jak zachodzące zmiany wpływają na organizację i jak można zmniejszyć wystąpienie ryzyka;
Monitoring efektywności działań kontrolnych. Bieżące zarządzanie ryzykiem pozwala również organizacji ocenić czy jej obecne działania kontrolne są skuteczne w minimalizowaniu występującego ryzyka;
Dostosowanie strategii biznesowej. W miarę rozwoju organizacji konieczne staje się dostosowanie jej strategii biznesowej do zmieniających się warunków rynkowych. Bieżące zarządzanie ryzykiem pomaga zrozumieć, jakie ryzyko wiąże się z nowymi kierunkami działania i czy są one akceptowalne;
Zarządzanie reputacją. Bieżące zarządzanie ryzykiem pomaga uchronić się przed możliwością utraty reputacji bądź jej nadszarpnięciem. Naruszenie przepisów lub norm etycznych może prowadzić do znacznego uszczerbku reputacji organizacji. Bieżące zarządzanie ryzykiem pomaga unikać sytuacji, w których organizacja byłaby narażona na publiczny wizerunkowy kryzys;
Wymagania inwestorów i partnerów biznesowych. W ostatnim czasie coraz częściej współpracujący z organizacją inwestorzy, partnerzy biznesowi i dostawcy wymagają dowodów na to, że organizacja na bieżąco monitoruje występujące ryzyko i podejmuje odpowiednie kroki w celu jego minimalizacji.

Podsumowując, bieżące zarządzanie ryzykiem stanowi integralną część efektywnego systemu zarządzania zgodnością i ryzykiem non-compliance. Pomaga organizacji podejmować właściwe decyzje biznesowe, a także utrzymać konkurencyjność, dbać o reputację, unikać potencjalnych kryzysów oraz dostosowywać się do dynamicznie zmieniającego się środowiska rynkowego.

Krajowy System e-Faktur – nowe wyzwania przed przedsiębiorcami

Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw z dnia 16 czerwca 2023 r. fakturowanie elektroniczne przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej jako: „KSeF”) stanie się nowym obowiązkiem przedsiębiorców. Obecnie korzystanie z systemu KSeF jest dobrowolne, natomiast od 1 lipca 2024 roku KSeF będzie rozwiązaniem obligatoryjnym dla:

przedsiębiorców, którzy są zwolnieni z podatku VAT;
przedsiębiorców zarejestrowanych jako czynni podatnicy VAT;
podatników zweryfikowanych w Polsce do procedury unijnej OSS, którzy posiadają polski identyfikator podatkowy NIP.

Dla małych oraz średnich przedsiębiorców zwolnionych z podatku VAT korzystanie z systemu będzie obowiązkowe dopiero od stycznia 2025 roku.

KSeF umożliwia wystawianie i udostępnianie faktur ustrukturyzowanych o unikalnym numerze identyfikacyjnym. Wystawca faktury otrzymuje urzędowe poświadczenie odbioru, a jej odbiorca uzyskuje dostęp poprzez profil w KSeF bądź wskazanie danych faktury. System pozwala również na nadawanie, zmianę lub odbierania uprawnień do korzystania z KSeF czy analizę i kontrolę prawidłowości danych z wystawianych e-Faktur.

To kluczowa zmiana dla przedsiębiorców. Z momentem wejścia w życie planowanych zmian każdą fakturę trzeba będzie wystawić w formie elektronicznej i wprowadzić do systemu. Faktura przejdzie systemowy proces weryfikacji pod kątem spełniania wymogów tzw. ustrukturyzowanej e-Faktury (format XML, autoryzacja użytkownika w KSeF, faktura bez załączników).

Wprowadzenie KSeF oznacza konieczność dostosowania dotychczasowych oprogramowań księgowych oraz wewnętrznych procedur do nowych wymogów. Należy również pamiętać o tym, że aby skutecznie zarejestrować się w KSeF należy posiadać kwalifikowany podpis elektroniczny, kwalifikowaną pieczęć elektroniczną bądź podpis zaufany.

Taka forma prowadzenia dokumentacji uprości proces kontroli rozliczeń u przedsiębiorców poprzez zdalne monitorowanie przez organy podatkowe, co pozwoli zredukować ryzyko nadużyć w tym zakresie.

Nadto nowelizacja wprowadzająca obowiązek elektronicznego fakturowania dla przedsiębiorców przewiduje m.in.:

automatyczną archiwizację wystawianych faktur;
uproszczony obieg dokumentacji usprawniający proces księgowania oraz wzajemnych rozliczeń między przedsiębiorcami;
skrócenie okresu oczekiwania na zwrot podatku VAT do 45 dni (obecnie wynosi 60 dni);
ujednolicony wzór faktur ułatwi przedsiębiorcom wystawienie faktury;
możliwość pobierania dokumentacji z prowadzonej przez Ministerstwo bazy danych minimalizujący ryzyko utraty/ zniszczenia faktury;
pewność otrzymania od odbiorcy faktury poprzez elektroniczne zatwierdzenie jej odbioru (w przypadku wyboru takiej formy przez odbiorcę).

Warto wspomnieć, iż na obecnym etapie funkcjonowanie KSeF budzi jeszcze wiele wątpliwości praktycznych w zakresie kwestii nieuregulowanych wprost ustawą. Powyższe dotyczą w szczególności technicznych aspektów funkcjonowania samego systemu czy weryfikacji statusu nabywcy (w związku z wyłączeniem z KSeF faktur wystawianych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).

POLAGRA 2023 – targi dla branży spożywczej

Z przyjemnością informujemy, że Kancelaria JLSW będzie brała udział w tegorocznych targach POLAGRA w Poznaniu, które odbędą się w dniach 27-29 września 2023 r. na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich.

Targi POLAGRA obejmują branżę spożywczą i sektor HoReCa. Podczas jednego wydarzenia mają miejsce trzy salony. Pierwszym z nich jest salon FOOD przeznaczony dla branży spożywczej, będący zwiastunem najnowszych trendów konsumenckich, kompleksowym przeglądem ofert i promocją polskiej gospodarki. Kolejnym salonem w ramach wrześniowych targów jest salon FOODTECH zapewniający możliwość zobaczenia działania całych linii produkcyjnych. Natomiast ostatnim salonem targów POLAGRA jest salon HORECA, podczas którego prezentowane są innowacyjne rozwiązania usprawniające pracę profesjonalnych kuchni, zwiększające zakres usług oferowanych przez lokale gastronomiczno-noclegowe, zapewniające bezpieczeństwo i komfort pobytu gościom restauracji czy obiektów noclegów.

W ramach swojego uczestnictwa, w dniu 28 września o godz. 10:30, przeprowadzimy szkolenie prawnicze z zakresu przeciwdziałania marnowaniu żywności w oparciu o obowiązujące przepisy oraz związane z tym zagadnieniem problemy. Przedstawioną teorię uzupełnimy o case study – czyli przykład przypadku i praktyczne wykorzystanie zdobytej wiedzy.

Podczas szkolenia omówione zostaną następujące zagadnienia:

na kim spoczywają obowiązki związane z zapobieganiem marnowaniu żywności?;
obowiązki ciążące na sprzedawcach żywności;
organizacje pozarządowe i ich obowiązki;
kontrole;
konsekwencje braku przestrzegania obowiązków związanych z przeciwdziałaniem marnowaniu żywności;
case study.

Aby wziąć udział w szkoleniu, konieczne jest zarejestrowanie się pod linkiem formularz, a następnie pobranie zaproszenia.

Kancelaria JLSW będzie reprezentowana przez r.pr. Julitę Wilbik-Klimek.

System compliance – część X – najczęstsze błędy popełniane w zakresie wdrażania i funkcjonowania systemu compliance w organizacjach

Wdrożenie systemu compliance staje się coraz bardziej powszechne wśród organizacji. Powodem tego są m.in.: częste zmiany w prawie, pociąganie do odpowiedzialności członków zarządu organizacji, ponoszone straty finansowe będące wynikiem korupcji i nadużyć. Ponadto posiadanie skutecznego i efektywnego systemu compliance jest często wymagane przez partnerów biznesowych, dla których stanowi on warunek dalszych negocjacji czy zawarcia kontraktu. Należy jednak pamiętać, że system compliance musi zostać dostosowany do potrzeb organizacji i prawidłowo wdrożony. Następnie konieczne jest również zadbanie o jego prawidłowe funkcjonowanie w organizacji tj. bieżące aktualizowanie, ulepszanie i podejmowanie działań zmierzających do zapewnienia jego skuteczności. Nieskuteczny system compliance nie przyniesie oczekiwanych rezultatów i nie uchroni organizacji przed negatywnymi konsekwencjami braku zgodności.

Poniżej zostały zobrazowane najczęstsze błędy pojawiające się w zakresie wdrażania i funkcjonowania systemu compliance w organizacjach:

Źle przeprowadzane oceny ryzyka oraz wadliwie implementowane polityki i procedury wewnętrzne – problemy te pojawiają się, gdy organizacje próbują przeprowadzić ocenę ryzyka „na własną rękę”, rezygnując z pomocy profesjonalisty, który wskaże im występujące zagrożenia oraz wdroży skuteczne i dopasowane mechanizmy zabezpieczające. Brak prawidłowej oceny ryzyka przedkłada się natomiast na brak odpowiedniej weryfikacji obszarów narażonych na wystąpienie ryzyka i efektywność wprowadzonych polityk i procedur, a w rezultacie na wystąpienie nieprawidłowości, poniesienie starty finansowej, utratę reputacji i poniesienie odpowiedzialności.
Brak aktualizacji systemu compliance – funkcjonujące w ramach organizacji polityki i procedury wewnętrzne wymagają również bieżącej aktualizacji, w szczególności pod względem zgodności z prawem, które w dzisiejszych czasach zmienia się dynamicznie. Brak bieżącej aktualizacji systemu compliance powoduje, że funkcjonujące w ramach organizacji polityki i procedury nie są dostosowywane do aktualnych potrzeb organizacji. Powyższe spowodowane jest również brakami kadrowymi brak posiadania przez organizacje osoby odpowiedzialnej za nadzór nad systemem compliance i jego bieżącą aktualizację.
Brak jasnego zdefiniowania roli i odpowiedzialności oraz przypisywanie obowiązków osobom nieposiadającym odpowiednich kompetencji – częstym błędem popełnianym przez organizacje jest powierzenie pełnienia kilku funkcji jednej osobie. Natomiast system compliance wymaga odpowiedniego zaangażowania, co oznacza, że osoba będąca inspektorem ds. compliance powinna maksymalnie skupić się na swoich obowiązkach, aby uniknąć narażenia organizacji na negatywne skutki.
Brak regularnego raportowania i zgłaszania błędów – problem stanowi również bieżące raportowanie organom zarządczym wyników z działania systemu compliance w organizacji. Brak odpowiedniego monitorowania i raportowania przekłada się na brak szybkiej możliwości identyfikacji nieprawidłowości i wdrażania działań naprawczych oraz hamuje proces udoskonalania systemu compliance w organizacji.
Brak szkoleń – brak szkoleń przedkłada się na brak znajomości przez pracowników polityk i procedur oraz brak umiejętności praktycznego ich zastosowania np. niezgłaszanie błędów. Brak przeprowadzania regularnych szkoleń nie sprzyja również tworzeniu kultury etycznej firmy, która będzie promować zachowania właściwe dla danej organizacji.
Brak komunikacji i wsparcia ze strony organu zarządzającego – w organizacjach często zauważa się brak zaangażowania ze strony organu zarządzającego, który powinien jasno komunikować wsparcie dla systemu compliance oraz promować wartości i zachowania pożądane w organizacji.
Brak odpowiednich narzędzi wspierających system compliance – organizacje powinny wdrażać narzędzia do raportowania i wizualizacji stanu zgodności, ułatwiające podejmowanie skutecznych decyzji oraz wykazanie należytej staranności.

Zapraszamy Państwa serdecznie do zapoznania się z naszymi pozostałymi artykułami dotyczącymi tematyki compliance:

Compliance – część IX – procedury

System compliance – część VIII – Szkolenia – jeden ze sposobów zapewnienia efektywności systemu compliance

Compliance – część VII – jakie obszary działalności instytucji powinny zostać objęte systemem compliance?

System compliance – część VI – Ocena ryzyka

Compliance – część V – Audyt

Compliance – część IV – Compliance officer

Compliance – część III – na kogo oddziałuje system compliance oraz jak się go wdraża

Compliance – część II – system compliance

Compliance – część I – wprowadzenie

Koniec pandemii a powrót opłat drogowych na terenie Wielkiej Brytanii

Właściciele zagranicznych samochodów ciężarowych będą musieli ponownie ponosić koszty związane z opłatą drogową dla pojazdów ciężarowych na terenie Wielkiej Brytanii. Opłata ta dotyczy pojazdów, HGV o masie 12.000 kg lub większej, a jej celem jest upewnienie się czy pojazdy te korzystają z sieci drogowej.

Opłata drogowa obowiązuje na terenie Wielkiej Brytanii od 2014 r. na mocy ustawy HGV Road User Levy Act, a jej stawka nie jest równa dla każdego samochodu ciężarowego. Rozwój technologii spowodował, że najnowsze samochody ciężarowe emitują o 80% mniej tlenków azotu niż starsze w związku z czym od 1 lutego 2019 pojazdy, które w mniejszym stopniu zanieczyszczają środowisko płacą niższe opłaty. Tak więc ciężarówki spełniające najnowsze normy emisji Euro VI kwalifikują się obecnie do 10% obniżki kosztów opłaty HGV. Natomiast za pojazdy klasy Euro V i starsze trzeba zapłacić do 20% więcej.

W związku z epidemią COVID-19 opłata drogowa dla pojazdów ciężarowych została w 2020 r. zawieszona w celu wsparcia sektora transportowego, a stan ten trwał aż do 31 lipca 2023 r. Od 1 sierpnia 2023 r. właściciele zagranicznych samochodów ciężarowych nie tylko będą po ponad 3 latach ponownie ponosić obowiązującą na terenie Wielkiej Brytanii opłatę, ale pojawiła się ona również ze zmienioną strukturą i stawkami. Obecnie kwota opłaty oparta jest na:

masie pojazdu;
normie emisji zanieczyszczeń do powietrza w pojazdach;
okresie za jaki opłata jest uiszczana.

W przypadku pojazdów z normą Euro VI dzienna opłata waha się od 3 do 9 funtów. Natomiast w przypadku samochodów ciężarowych z normą Euro V lub starszą dzienna opłata jest wyższa, gdyż waha się od 3,90 do 10 funtów.

Nowe regulacje w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego

W dniu 24 lipca 2023 r. została podpisana przez Prezydenta ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, która wprowadza nowe rozwiązania do ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nowelizacja zakłada szereg zmian mających na celu uproszczenie oraz przyspieszenie procedur planistycznych w zakresie planowania przestrzennego. Część regulacji wchodzi w życie już 30 dni od ogłoszenia ustawy w Dzienniku Ustaw RP.

Nowe regulacje przewidują m.in. lokalizację wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP) wszystkich wolnostojących instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii (OZE) o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 150 kW lub wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej. Te same regulacje znajdą zastosowanie do wszelkich odnawialnych źródeł energii zlokalizowanych na użytkach rolnych klasy I-III, gruntów leśnych oraz instalacji o mocy elektrycznej większej niż 1000 kW. Warto wspomnieć, iż dotychczas inwestorzy nie byli zobligowani dostosowywać instalacji OZE pod warunki MPZP – wymagane było jedynie uzyskanie decyzji warunków zabudowy.

Istotną zmianą jest również możliwość lokalizacji zamontowanych na budynku instalacji OZE bez względu na ich moc całkowitą, w sytuacji, gdy plan miejscowy przewiduje lokalizację takich budynków.

Zmiany nastąpią również w zakresie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Nowe decyzje będą ważne przez 5 lat od momentu uprawomocnienia – będzie to dla inwestora czas na uzyskanie pozwolenia na budowę czy rozpoczęcie realizacji inwestycji.

Nowe przepisy ułatwią rozwój elektrowni fotowoltaicznych poprzez uproszczoną procedurę zatwierdzania bądź zmiany MPZP, której termin uchwalenia będzie porównywalny z terminem przygotowania decyzji WZ. Nowelizacja ma na celu doprowadzić do przyśpieszenia inwestycji w odnawialne źródła energii poprzez wprowadzenie zintegrowanego planu inwestycyjnego, który przewiduje równoległą realizację inwestycji polegającej na instalacji OZE wraz z inwestycjami uzupełniającymi (m.in. remontami dróg publicznych).

Planowane jest również wprowadzenie Rejestru Urbanistycznego, w którym będą gromadzone ogólnodostępne dane z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego, w tym wszelkie decyzje administracyjne związane z planowaniem przestrzennym oraz rozstrzygnięcia organów nadzoru.

Pomagamy rozwiązać poważny problem dotyczący interpretacji przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu oraz ustawą z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku gazu.

Na spotkaniu w Ministerstwie Funduszy i Polityki Regionalnej omawialiśmy istotne kwestie dotyczące ochrony taryfowej wynikającej z ww. ustaw oraz wykładni przepisów w kontekście możliwości zastosowania ich w zakresie spółdzielni usługowych.

Obecnie spółka PGNiG, która dostarcza gaz do kotłowni, uznaje spółdzielnie usługowe, dostarczające ciepło dla gospodarstw domowych, za podmioty biznesowe, a w konsekwencji odmawia im przyznania ochrony taryfowej, przez co naraża tysiące mieszkańców na wyższe opłaty. Spółdzielnia Usługowa w Czerniejewie otrzymuje faktury za gaz, które są aż siedmiokrotnie wyższe niż w poprzednim roku. Z ramienia Kancelarii r. pr. Anita Krysztofowicz reprezentuje spółdzielnie usługowe w sprawach przed PGNIG i wspiera naszych klientów w zakresie rozstrzygnięcia kwestii na korzyść mieszkańców oraz uzyskania niższych cen gazu.

Compliance – część IX – procedury

System compliance zapewnia zgodność działania organizacji – w obszarach narażonych na wystąpienie ryzyka – zarówno z przepisami prawa, zasadami branżowymi, jak również zasadami etyki.

Efektywny system compliance wymaga stworzenia odpowiednich narzędzi, w szczególności takich jak: polityki, procedury i kodeksy. Z kolei to jaka dokumentacja w ramach systemu compliance zostanie wdrożona w organizacji jest determinowane przede wszystkim zakresem prowadzonej działalności oraz rodzajem występujących ryzyk.

Dokumentacja, o której mowa powyżej, powinna dostarczać w szczególności informacje na temat schematów działania w organizacji, ról i zadań poszczególnych osób oraz zasad postępowania np. w przypadku wystąpienia określonych nieprawidłowości.

Do standardowych procedur systemu compliance należą:

Kodeks Etyki. Kodeks ten jest bazowym dokumentem systemu compliance, który wskazuje najważniejsze zasady i normy etyczne obowiązujące w przedsiębiorstwie, zarówno w relacjach wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Ponadto znajdują się w nim wartości, którymi kieruje się dana organizacja w prowadzonej działalności.
Kodeks Postępowania. Jest to dokument zawierający określone praktyki i zachowania, które powinny być przestrzegane lub ograniczane w ramach organizacji. Adresatami takich kodeksów są w szczególności wszyscy członkowie danej organizacji, jednakże zdarza się również, iż krąg tych osób jest poszerzany o podmioty spoza organizacji.

Procedura antykorupcyjna. Procedura ta ma na celu zminimalizowanie wystąpienia ryzyka nadużyć w organizacji. Jej efektywne przestrzeganie zapobiega wystąpieniom sytuacji narażenia się na odpowiedzialność karną w sytuacji, gdy osoba sprawująca funkcje kierowniczą z uwagi na przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej, nadużywa swoich uprawnień lub nie dopełnia obowiązków. Ponadto wdrożenie polityki antykorupcyjnej jest wyrazem braku tolerancji co do zachowań korupcyjnych oraz potwierdzeniem, że organizacja działa zgodnie z zasadami etycznymi, co w następstwie wzmacnia wiarygodność organizacji u klientów, inwestorów czy partnerów biznesowych.
Procedura zgłaszania naruszeń. W tej procedurze określa się zasady i wytyczne dotyczące zgłaszania potencjalnych nieprawidłowości oraz rozpatrywania tego rodzaju zgłoszeń.
Procedury AML. Procedury AML są związane z obowiązkami wynikającymi z ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a do jej wdrożenia są zobowiązane podmioty, które w myśl powyższych przepisów są uznawane na instytucje obowiązane. Celem ich wdrożenia jest zapobieganie przepływowi i wykorzystywaniu środków pieniężnych pochodzących z nielegalnych źródeł.
Procedury dotyczące ładu korporacyjnego. To zestaw podstawowych zasad, praktyk i procesów, którymi zarządza się organizacją i kontroluje jej działanie. Zasady te mają wzmocnić systemy zrządzania organizacją, w szczególności kwestie związane z funkcją zarządzania ryzykiem, zapewnienia zgodności oraz audytu wewnętrznego.
Procedury dotyczące ochrony danych osobowych (RODO). W przypadkach niektórych organizacji, wskazane jest, aby system compliance obejmował również obszar przetwarzania danych osobowych, w postaci wdrożenia zasad ochrony prywatności i środków organizacyjnych RODO, bowiem nieprzestrzeganie zasad ochrony danych osobowych może rodzić ryzyko narażenia organizacji na nałożenie na nią wysokich kar administracyjnych.
Procedury związane z prawem pracy. Procedury związane z prawem pracy odgrywają kluczową rolę w sferze zatrudnienia, bowiem stanowią istotne źródło informacji dla pracowników na temat obowiązujących w organizacji zasad, których powinni przestrzegać. Poza tym procedury te w wielu przypadkach pozwalają uchronić się przed potencjalną odpowiedzialnością administracyjną, cywilną i karną. W ramach polityk związanych z prawem pracy wyróżniamy m.in: politykę antymobbingową oraz politykę niedyskryminacji i równego traktowania.
Procedury związane z ochroną środowiska. Ważną i szeroką dziedziną, w której każdy przedsiębiorca powinien zapewnić zgodność, jest ochrona środowiska. Prawo ochrony środowiska to cały szereg aktów prawnych, tzn. ustaw i rozporządzeń, które przedsiębiorca powinien stosować. Naruszenia w tym zakresie, chociażby niedopełnienie obowiązków raportowania czy brak posiadania odpowiednich zezwoleń, może mieć daleko idące negatywne konsekwencje dla organizacji. Procedury te mają zapewnić, aby działania organizacji były zgodne z przepisami i wymogami prawa ochrony środowiska, a także z aktualnymi, „zielonymi” trendami dla danej branży.

Powyższe wyliczenie ma jedynie charakter poglądowy, nie zawiera wyczerpująco wszystkich procedur i polityk, jakie wchodzą w przedmiot zainteresowania systemu compliance. Dokumentacja taka tworzona jest zawsze w oparciu o potrzeby danej organizacji oraz z uwzględnieniem przepisów regulujących dany rodzaj działalności. Nie w każdym przypadku konieczne będzie wdrożenie wszystkich ww. procedur. Zakres wprowadzanych procedur może być węższy lub szerszy w zależności od indywidualnych potrzeb.

W zależności od przedmiotu działalności danej organizacji, możliwe jest wprowadzenie również takich procedur i polityk jak np.: przeciwdziałania nieuczciwej konkurencji, prawidłowego postępowania przy zawieraniu kontraktów, podatkowej, związanych z prawidłowym prowadzaniem rachunkowości, weryfikacji kontrahentów, korzystania z floty samochodowej.