Autor: kancelaria

Parlament Europejski wprowadza nowe zasady dotyczące minimalnego wynagrodzenia

Parlament Europejski uchwalił przepisy o minimalnym wynagrodzeniu pracowników. Decyzję te podjął stosunkiem głosów 505 za do 92 przeciw i przy 44 wstrzymujących się od głosu.

Dennis Radtke (PPE, DE), powiedział po głosowaniu, że: „Obecna sytuacja wyraźnie pokazuje po raz kolejny, że potrzebujemy funkcjonującego, silnego partnerstwa społecznego w Europie. Polityka nie może dać kompleksowej odpowiedzi na każdy aspekt tego kryzysu.” 

Dyrektywa wyznacza standardy tego, jak powinna wyglądać odpowiednia płaca minimalna. Standardy te będą musiały zostać wdrożone do prawa krajowego lub przestrzegane w ramach negocjacji zbiorowych.

Minimalne wynagrodzenie we wszystkich państwach Unii ma zapewnić godny poziom życia i pracy.  Natomiast państwa członkowskie mają za zadanie propagować ustalanie wynagrodzeń w drodze negocjacji zbiorowych.

Zdaniem PE, negocjacje zbiorowe na poziomie sektorowym i międzybranżowym są ważnym czynnikiem ustalania adekwatnych najniższych pensji. Dlatego należy je wspierać i promować na podstawie przepisów przyjętej dyrektywy.

Nowa dyrektywa będzie mieć zastosowanie do wszystkich pracowników w UE, którzy są związani umową o pracę lub pozostają w stosunku pracy.

Państwa członkowskie ustalając wysokość minimalnego wynagrodzenia będą teraz musiały zagwarantować, że takie wynagrodzenie zapewni pracownikom godne życie, przy uwzględnieniu kosztów utrzymania oraz ogólnego poziomu wynagrodzeń. Aby ocenić adekwatność dotychczasowego ustawowego wynagrodzenia minimalnego, państwa członkowskie mogą określić krajowy koszyk towarów i usług w oparciu o ceny rzeczywiste. Mogą też ustalić je na poziomie 60 proc. mediany wynagrodzeń brutto lub 50 proc. średniego wynagrodzenia brutto.

Co ważne, państwa członkowskie, w których minimalne wynagrodzenie gwarantuje się wyłącznie w drodze negocjacji zbiorowych, nie będą musiały wprowadzić ustawowej pensji najniższej. Nie będą też musiały zapewnić powszechnego stosowania przepisów dyrektywy.

Najważniejsze zmiany: 

  • minimalne wynagrodzenie ma zapewnić godny poziom życia,
  • przepisy unijne nie będą naruszać krajowych praktyk ustalania wysokości wynagrodzeń,
  • kraje, w których mniej niż 80 proc. pracowników jest objętych negocjacjami zbiorowymi, będą musiały we współpracy z partnerami społecznymi określić plan działania, aby objąć tymi negocjacjami większą liczbę pracowników.
  • w przypadku naruszenia przepisów pracownikom, ich przedstawicielom i członkom związków będzie przysługiwać prawo do dochodzenia roszczeń.

Zatwierdzony przez europosłów tekst przewiduje także, że państwa członkowskie UE wprowadzą system egzekwowania przepisów. Ma on obejmować wiarygodny monitoring oraz kontrole i inspekcje. W ten sposób będzie można zapewnić przestrzeganie przepisów oraz zwalczanie stanowiącego nadużycie podwykonawstwa, fikcyjnego samozatrudnienia, nierejestrowanych godzin nadliczbowych oraz wzrostu intensywności pracy.

Przewiduję się, że Rada we wrześniu oficjalnie zatwierdzi porozumienie. Państwa członkowskie wówczas będą wtedy miały dwa lata na wykonanie dyrektywy.

Czy wysokie ceny gazu stanowią „siłę wyższą”, o której mowa w kodeksie cywilnym?

Gwałtowny wzrost cen gazu skłonił przedsiębiorców do wstrzymania produkcji nawozów sztucznych, dwutlenku węgla oraz suchego lodu. I chociaż produkcja została dość szybko wznowiona, to zaszła sytuacja może mieć poważny wpływ na rolnictwo, przemysł spożywczy czy farmaceutyczny. Ponadto także przedsiębiorstwa działające w innych branżach zapowiadają ograniczenie produkcji z uwagi na wysokie i wciąż rosnące ceny gazu.

Powyższe zdarzenia mogą przełożyć się na zakłócenia w dostawach dwutlenku węgla, suchego lodu i nawozów sztucznych i w rezultacie mogą stanowić problem w realizacji kontraktów, i powodować zakłócenia w wielu gałęziach gospodarki. Niewywiązywanie się z kontraktów może dotyczyć zarówno bezpośrednich klientów przedsiębiorstw, które wstrzymują produkcję, ale także hurtowni spożywczych.

Wzrost cen jest co prawda zjawiskiem niecodziennym, ale czy można mówić tutaj o wystąpieniu siły wyższej, która uwalniałaby od odpowiedzialności za niewywiązanie się z umowy? Jeżeli nie – to nietraktowanie wzrostu cen jako siły wyższej, od strony cywilnoprawnej będzie oznaczać niewywiązanie się z kontraktów.

Zdaniem prawników siła wyższa jest zdarzeniem nagłym i niespodziewanym i poza granicami oddziaływania ludzkiego. Tymczasem zjawisko wzrostu cen gazu trwało już od kilku miesięcy i trudno tu stwierdzić nagłość czy zupełną nieprzewidywalność sytuacji. Ponadto, aby powołać się na konflikt zbrojny trwający na Ukrainie i wywołane tym wzrosty cen gazu należy także udowodnić bezpośredni związek wzrostu cen z działaniami wojennymi.  Należy także zwrócić uwagę, że byłoby trudne, ponieważ ceny zaczęły rosnąć już przed tą wojną.

Sam wzrost cen w gospodarce rynkowej nie wydaje się tu wystarczającą przesłanką, by stosować nadzwyczajne środki. W dzisiejszej sytuacji można mówić o trudnościach w wykonywaniu kontraktu, a nie niemożliwości spełnienia świadczenia. Co prawda w  prawie cywilnym istnieje także możliwość nadzwyczajnej zmiany umowy przez sąd. Zgodnie z art. 357(1) kodeksu cywilnego, „jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidywały przy zawarciu umowy, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, oznaczyć sposób wykonania zobowiązania, wysokość świadczenia lub nawet orzec o rozwiązaniu umowy„. Taka możliwość, zwana jest klauzulą „rebus sic stantibus”. Jednakże powoływanie się na klauzulę rebus sic stantibus, prowadzi do tego, że kontrakt musiałby być zmieniony przez sąd, a to jest niepewne i czasochłonne.

Dofinansowanie na elektryczne auta – program Mój Elektryk

PRZYCZYNA POPULARNOŚCI ELEKTRYCZNYCH AUT

W dobie rosnących kosztów utrzymania auta, nadchodzącego kryzysu klimatycznego oraz zapowiedzianego pakietu klimatycznego w UE coraz więcej Polaków decyduję się na zakup auta elektrycznego. Na podjęcie takiej decyzji pozytywnie wpływa również program „Mój elektryk”, którego celem jest uniknięcie emisji zanieczyszczeń powietrza poprzez dofinansowanie przedsięwzięć polegających na obniżeniu zużycia paliw emisyjnych w transporcie – wsparcie zakupu/leasingu pojazdów zeroemisyjnych.

ZAŁOŻENIA PROGRAMU „MÓJ ELEKTRYK”

12 lipca 2021 roku ruszył nowy program „Mój elektryk” umożliwiający uzyskanie dotacji na zakup pojazdów elektrycznych. Program przewiduje możliwość dofinansowania przedsięwzięć polegających na zakupie nowego pojazdu kategorii M1, N1 oraz L1e-L7e  wykorzystujących do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania, lub energię elektryczną wytworzoną z wodoru w zainstalowanych w nich ogniwach paliwowych lub wyłącznie silnik, którego cykl pracy nie prowadzi do emisji gazów cieplarnianych lub innych substancji objętych systemem zarządzania emisjami gazów cieplarnianych, o którym mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.  Przez nowy pojazd zeroemisyjny należy rozumieć pojazd kategorii M1, N1 oraz L1e-L7e, który jest fabrycznie nowy i nie był przed zakupem zarejestrowany lub pojazd, zakupiony i zarejestrowany przez dealera samochodowego, importera lub firmę leasingową, z przebiegiem kilometrowym nie wyższym niż 50 km.

Budżet programu wynosi 700 mln zł. Realizację programu przewidziano na lata 2021-2026, a nabory wniosków będą prowadzone do 2025 roku lub do wyczerpania środków. Okres wydatkowania środków będzie trwał natomiast do 20 czerwca 2026 roku.

KTO ORAZ NA JAKICH WARUNKACH MOŻE SKORZYSTAĆ Z DOPŁATY

Przede wszystkim trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie kto będzie mógł skorzystać z programu. Listę podmiotów, które mają możliwość składania wniosków o dofinansowanie podzielono na dwie kategorie:

  • Kategoria pierwsza – osoby fizyczne
  • Kategoria druga – podmioty inne niż osoby fizyczne, w tym przedsiębiorcy:
  • Jednostki sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1634.);
  • Instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 498.);
  • Przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j.: Dz.U. z 2022 r. poz. 974.);
  • Stowarzyszenia w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 2261);
  • Fundacje w rozumieniu ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t.j.: Dz.U. z 2020 poz. 2167);
  • Spółdzielnie w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 648);
  • Rolnicy indywidulani w rozumieniu ustawy z 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 461.);
  • Kościoły i inne związki wyznaniowe oraz ich osoby prawne; Organizacje religijne, których sytuacja prawna jest uregulowana ustawami o stosunku państwa do kościołów i innych związków wyznaniowych, działające w obrębie tych kościołów i związków.

Natomiast jeśli chodzi o merytoryczne warunki dofinansowania to przedstawiają się one następująco:

  1. dofinansowanie nie będzie udzielane na przedsięwzięcia, których koszty zostały dofinansowane z publicznych środków krajowych lub zagranicznych, w szczególności ze środków budżetu Unii Europejskiej;
  1. zakupiony/leasingowany pojazd zeroemisyjny musi być nowy;
  1. zakupiony/leasingowany pojazd zeroemisyjny musi być oznakowany w okresie trwałości;
  1. okres trwałości wynosi 2 lata od dnia zakończenia realizacji przedsięwzięcia (zakupu pojazdu), przy czym w przypadku leasingu należy przez to rozumieć datę przekazania beneficjentowi (Korzystającemu) nowego pojazdu do używania albo używania i pobierania pożytków na podstawie protokołu przekazania pojazdu;
  1. pojazd zeroemisyjny stanowiący przedmiot dofinansowania będzie zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez co najmniej 2 lata od dnia zakończenia realizacji przedsięwzięcia;
  1. rejestracja pojazdu zeroemisyjnego musi być dokonana na rzecz właściciela pojazdu, który jest beneficjentem dofinansowania w ramach niniejszego programu (w przypadku leasingu pojazd może być zarejestrowany na beneficjenta lub firmę leasingową, z którą wiąże go umowa leasingu);
  1. pojazd zeroemisyjny objęty dofinansowaniem musi być ubezpieczony od uszkodzeń, zniszczeń oraz utraty na skutek zderzeń, kolizji, zdarzeń losowych, uszkodzeń przez osoby trzecie oraz kradzieży, w tym polisą OC oraz AC (autocasco), co najmniej w okresie trwałości;
  1. w przypadku naruszenia zobowiązań, o których mowa w punktach od pkt. 5 do 7, dofinansowanie wraz z należnymi odsetkami, podlega zwrotowi na warunkach określonych w umowie dotacji; umowa może określać w szczególności proporcjonalność zwrotu oraz przypadki odstąpienia od zwrotu środków;
  2. wypłata dotacji może być uzależniona od ustanowienia zabezpieczenia zwrotu środków;
  1. dofinansowanie może być udzielone na przedsięwzięcie, którego realizacja została zakończona przed dniem złożenia wniosku, z zastrzeżeniem pkt 13);
  1. dofinansowanie będzie wypłacone tylko w formie refundacji po zakupie pojazdu lub w formie dopłaty do opłat ustalonych w umowach leasingu (opłaty wstępnej i opłaty transferowej) po podpisaniu protokołu przekazania pojazdu;
  1. w przypadku, gdy dofinansowanie dotyczy pojazdu zeroemisyjnego kategorii M2 lub M3 oraz stanowi pomoc publiczną, stosuje się do niego przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania horyzontalnej pomocy publicznej na cele z zakresu ochrony środowiska (Dz. U. poz. 2250) dotyczące pomocy na inwestycje umożliwiające redukcję emisji zanieczyszczeń, w sytuacji, gdy nie zostały ustanowione standardy ochrony środowiska UE;
  1. przedsięwzięcie polegające na zakupie/leasingu pojazdu kategorii M2 lub M3 nie może być rozpoczęte przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie. Przez rozpoczęcie przedsięwzięcia należy rozumieć zawarcie umowy zakupu/leasingu pojazdu;
  1. w przypadku, gdy wnioskodawcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, może on otrzymać jedno dofinansowanie obejmujące jeden pojazd zeroemisyjny;
  1. dofinansowanie przeznaczone na dopłatę do opłaty wstępnej i opłaty transferowej wskazanych w umowie leasingu pojazdu zeroemisyjnego może być udzielone w przypadku, gdy na przedmiot leasingu nie udzielono wcześniej dofinansowania w ramach przedmiotowego programu;

WARTOŚĆ DOFINANSOWANIA

Wartość dofinansowania uzależniona jest od kategorii zakupionego pojazdu:

Kategoria M1:

  • dotacja w wysokości nie więcej niż 18 750 zł

LUB

  • dotacja w wysokości nie więcej niż 27 000 zł w przypadku deklaracji średniorocznego przebiegu powyżej 15 tys. km
  • Dodatkowo przy zakupie pojazdu kategorii M1 należy pamiętać, że koszt zakupu pojazdu zeroemisyjnego nie może przekroczyć 225 000 zł

Kategoria N1:

  • dotacja do 20% kosztów kwalifikowanych, lecz nie więcej niż 50 000 zł

LUB

  • dotacja do 30% kosztów kwalifikowanych, lecz nie więcej niż 70 000 zł w przypadku deklaracji średniorocznego przebiegu powyżej 20 tys. km

Kategoria L1e – L7e:

  • dotacja do 30% kosztów kwalifikowanych, lecz nie więcej niż 4 000 zł

Wskazane powyżej kwoty są kwotami netto, dla podmiotów które mogą sobie odliczyć 100% VAT. Oznacza to, że jeśli auto będzie używane na potrzeby prywatno-firmowe, kiedy to istnieje możliwość odliczenia 50% VAT-u, wówczas podane ceny zawierają podatek, który można odliczyć. Dla przedsiębiorcy, który nie będzie miał prawa do obliczenia podatku od towarów i usług, podane ceny będą cenami brutto.

Warto wskazać, iż w sytuacji, gdy wnioskodawca ubiega się o dofinansowanie więcej niż jednego pojazdu, zakup lub leasing każdego pojazdu traktowane jest jako osobne przedsięwzięcie.

UDOGODNIENIA DLA KIEROWCÓW ELEKTRYCZNYCH AUT

W celu zachęcenia Polaków do zakupu i korzystania z aut elektrycznych rząd wspiera kierowców takich aut poprzez szereg następujących udogodnień:

  • Zwolnienia w opłatach za korzystanie z dróg publicznych,
  • Dodatkowe stanowiska postojowe,
  • Zwolnienie z akcyzy,
  • Strefa czystego transportu,
  • Większe limity amortyzacyjne,
  • Poruszanie się buspasem.

Nowelizacja ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym   

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw, przedłożony przez Ministra Sprawiedliwości.

Nowe przepisy mają wejść w życie od 1 grudnia 2022 r. Natomiast aktualnie projekt znajduję się w Sejmie.

Celem nowelizacji jest dostosowanie polskich przepisów do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczących stosowania narzędzi i procesów cyfrowych w prawie spółek.

Projekt ma na celu ułatwienie rejestracji i składania dokumentów do Krajowego Rejestru Sądowego, uproszczenie rejestracji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez Internet, zwiększenie dostępności do informacji zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym na unijnym portalu oraz rozszerzenie wymiany pomiędzy rejestrami handlowymi państw członkowskich Unii Europejskiej.

 

PLANOWANE ZMIANY

  • ułatwiona rejestracja i składanie dokumentów do Krajowego Rejestru Sądowego dzięki zamieszczeniu wzorców umów i informacji o zasadach rejestracji spółek i oddziałów w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, co najmniej w języku polskim oraz innym języku zrozumiałym dla jak największej liczby użytkowników obcojęzycznych, 
  • ułatwiona rejestracja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością online dzięki możliwości dokonywania rozliczeń dotyczących wpłat na udziały przy użyciu usługi płatniczej przez Internet,
  • zwiększona dostępność do danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zwiększenie dostępności dla użytkowników obcojęzycznych, udostępnianych za pośrednictwem systemu integracji rejestrów,
  • rozszerzona wymiana pomiędzy rejestrami za pośrednictwem systemu integracji rejestrów. Dotyczy to informacji o zmianach podstawowych danych dotyczących przedsiębiorcy zagranicznego oraz o rejestracji bądź wykreśleniu oddziału. Rozwiązanie to ma na celu zwolnienie przedsiębiorców z obowiązku składania do Krajowego Rejestru Sądowego wniosków w zakresie danych objętych tą wymianą. 
  • ponadto projekt przewiduje wymóg zamieszczania w rejestrze daty urodzenia osób fizycznych nieposiadających numeru PESEL. W przypadku gdy podmiot jest przedsiębiorcą zagranicznym będącym komplementariuszem spółki komandytowo – akcyjnej projekt przewiduje zamieszczanie w rejestrze danych pozwalających na utworzenie niepowtarzalnego identyfikatora europejskiego, a w przypadku podmiotów nieobjętych systemem integracji rejestrów – numeru w rejestrze.

 

Zatruta Odra i odczuwalne skutki w branży turystycznej i gastronomicznej

Katastrofa ekologiczna na Odrze ma ogromny wpływ na działalność prowadzona przez przedsiębiorców m.in. w branży turystycznej, którzy zostali pozbawieni obecnie możliwości zarabiania pieniędzy. Przede wszystkim chodzi o przedsiębiorców, którzy zwykle działają sezonowo i w ciągu okresu wiosenno-letniego muszą zarobić na utrzymanie na pozostałą część roku.

Północna Izba Gospodarcza w Szczecinie apeluje do rządu o uruchomienie szybkiej ścieżki wsparcia dla przedsiębiorców. Zdaniem Północnej Izby Gospodarczej w Szczecinie najtrudniejszą sytuację mają firmy zajmujące się sportem i rekreacją oraz gastronomią w tym rejonie tj. wypożyczalnie kajaków i sprzętu sportowego, miejsca oferujące wypoczynek nad Odrą, oraz restauracje.

Zdaniem Północnej Izby Gospodarczej w Szczecinie blokada działalności powinna wiązać się z prawem do rekompensaty lub zwolnienia z opłat czynszowych czy podatkowych. W związku z czym Północna Izba Gospodarcza w Szczecinie, apeluję, aby władze centralne i lokalne okazały wsparcie przedsiębiorcom.

Należy zwrócić także uwagę, że jeżeli sytuacja uzasadniająca zakaz będzie się utrzymywać, będzie zachodzić konieczność rozważenia wprowadzenia stanu klęski żywiołowej. W tym przypadku przedsiębiorcy będą mieli możliwość składania wniosków o odpowiednie odszkodowania do Wojewody. Ponadto szanse na odszkodowanie dla przedsiębiorców będą wyższe, jeśli uda się wykazać, że działania zapobiegające katastrofie można było podjąć odpowiednio wcześniej, tak by aktualnie obowiązujący zakaz nie był konieczny.

Odszkodowanie za opóźniony pociąg – kiedy się należy?

PRZYCZYNA PROBLEMU

Główną przyczyna problemu mającego miejsce ostatnimi czasami na stacjach kolejowych w całej Polsce jest wzrost cen paliw oraz sezon wakacyjny a co się z nim wiąże – wysokie zainteresowanie podróżami. Pociągi są obecnie przepełnione, pasażerowie skarżą się na brak klimatyzacji co w czasach obecnego kryzysu klimatycznego uprzykrza maksymalnie podróż oraz brak jest biletów na wiele przejazdów nawet na kilka dni przed podróżą.

OPÓŹNIONY POCIĄG – REKOMPENSATA Z UNIJNEGO ROZPORZĄDZENIA

Ważne jest przede wszystkim określenie, kiedy dochodzi do opóźnienia, a ma ono miejsce, wtedy,
gdy pociąg odjeżdża lub przybywa do miejsca docelowego później niż planowany czas.

W sytuacji, kiedy spotyka nas problem z podróżą pociągiem przydatne będzie Rozporządzenie (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 roku dotyczące praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym. Pamiętać trzeba natomiast, że powyższa regulacja obowiązuje w Polsce obecnie wyłącznie w odniesieniu do opóźnień krajowych pociągów dalekobieżnych kategorii Express Intercity Premium (EIP), Express InterCity (EIC), InterCity (IC), Twoje Linie Kolejowe (TLK), interREGIO (IR) oraz połączeń międzynarodowych. Zgodnie z treścią Rozporządzenia minimalna kwota rekompensaty wynosi:

  • 25% ceny biletu jednorazowego w przypadku opóźnienia wynoszącego od 60 do 119 minut,
  • 50% ceny biletu jednorazowego w przypadku opóźnienia wynoszącego 120 minut lub więcej.

Przy obliczaniu czasu opóźnienia nie uwzględnia się opóźnień, co do których przedsiębiorstwo kolejowe może udowodnić, że zdarzyły się poza terytorium, na którym stosuje się Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską. Dodatkowo należy pamiętać, że rekompensata za opóźnienia wypłacana jest w sytuacji, gdy wartość danego odszkodowania w przeliczeniu na każdą osobę przekracza minimalny próg ustanowiony przez przewoźnika. Wysokość tego progu nie może przekraczać 4 euro.

Zgodnie z omawianym Rozporządzeniem pasażerowi nie przysługuje prawo do odszkodowania, jeżeli został poinformowany o opóźnieniu przed zakupem biletu lub jeżeli opóźnienie w wyniku kontynuacji podróży innym połączeniem lub poprzez zmianę trasy jest krótsze niż 60 minut.

Rekompensata za opóźnienie pociągu może mieć formę bonu uprawniającego do zniżkowego zakupu innego biletu lub, jeśli pasażer wyraźnie zaznaczy to w reklamacji, wypłaty konkretnej kwoty

OPÓŹNIONY POCIĄG – REKOMPENSATA DLA PASAŻERÓW WSZYSTKICH POCIĄGÓW

Poza rekompensatą wynikającą z Rozporządzenia nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 roku dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym pasażerowi opóźnionego pociągu przysługuje prawo do ubiegania się o odszkodowanie z tytułu naprawy szkody na podstawie ogólnych przepisów kodeksu cywilnego (tj. art. 363 §1 i 471 k.c.) oraz ustawy – Prawo przewozowe. Zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy – Prawo przewozowe przewoźnik odpowiada za szkodę, jaką poniósł podróżny wskutek opóźnionego przyjazdu lub odwołania regularnie kursującego środka transportowego. W sytuacji, gdy chcemy dochodzić roszczeń z przepisów krajowych konieczne jest udowodnienie poniesionej starty, natomiast trzeba wziąć pod uwagę, że w takim przypadku przewoźnik rozpatruje sprawę uznaniowo tj. może żądanie odrzucić, obniżyć lub uznać w całości. Należy także wziąć pod uwagę, że przewoźnik może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli opóźnienie pociągu i powiązana z nim szkoda wynikły z przyczyn całkowicie niezależnych, tj. ze zdarzeń nadzwyczajnych:

  • na powstanie których przewoźnik nie miał wpływu,
  • których, mimo zachowania należytej staranności, przewoźnik nie mógł przewidzieć,
  • których skutkom przewoźnik nie mógł zapobiec (np. zerwanie sieci trakcyjnej w wyniku nawałnicy, potrącenie przez pociąg osoby postronnej etc.).

Do zdarzeń nadzwyczajnych nie zaliczają się jednak przypadki samoczynnej awarii taboru, niewywołanej czynnikami zewnętrznymi.

JAK ZGŁOSIĆ REKLAMACJE W PKP INTERCITY?

Odszkodowanie wypłacane jest na wniosek pasażera. We wniosku takim należy wskazać swoje dane, napisać, jakiego połączenia dotyczy roszczenie, wskazać, jakie było opóźnienie pociągu oraz określić swoje żądanie. Rekompensata przyznawana jest zazwyczaj formie bonu także, jeśli więc komuś zależy na uzyskaniu odszkodowania w formie pieniężnej, to należy to wprost wskazać we wniosku, podając jednocześnie numer konta, na który przewoźnik ma dokonać przelewu. Wniosek o odszkodowanie można wysłać również drogą tradycyjną lub złożyć w specjalnie wyznaczonej kasie. Natomiast kasy obsługujące reklamacje nie występują na każdej stacji kolejowej, a raczej wyłącznie na większych dworcach. Mimo wszystko najszybciej będzie złożyć wniosek drogą elektroniczną, wysyłając go na maila przewoźnika lub wypełniając przeznaczony do tego formularz na stronie przewoźnika.

Nowelizacja Kodeksu Pracy – opóźnienie w implementacji dyrektyw unijnych

Istotnie zmieniające prawa i obowiązki pracodawców i pracowników oraz szeroko komentowane, planowane zmiany ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, mające stanowić implementację dyrektyw unijnych (tj. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającej dyrektywę Rady 2010/18/UE), a których termin wdrożenia przez państwa członkowskie UE został określony odpowiednio na 1 sierpnia 2022 r. oraz 2 sierpnia 2022 r., nie weszły w życie do polskiego porządku prawnego w ww. terminach.

Przypomnijmy – planowane zmiany dotyczą w szczególności, lecz nie wyłącznie:

  • zwiększenia rocznej puli dni urlopu o dodatkowe dni urlopu okolicznościowego, płatnego w połowie stawki dziennej lub bezpłatnego,
  • zmiany warunków zawierania umów o pracę na okres próbny,
  • zmiany warunków rozwiązywania przez pracodawców umów o pracę na czas określony z zachowaniem okresu wypowiedzenia poprzez wprowadzenie obowiązku uzasadnienia decyzji pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy,
  • wprowadzenia 9-tygodniowego urlopu ojcowskiego,
  • istotnego rozszerzenia „Informacji o warunkach zatrudnienia”, udzielanej pracownikowi przez pracodawcę z momentem rozpoczęcia świadczenia pracy,
  • możliwości składania wniosków o zmianę rodzaju pracy lub wymiaru czasu pracy przez pracowników, do których rozpoznania oraz uwzględnienia (w miarę możliwości) pracodawca będzie zobowiązany pod rygorem kary grzywny.

Zgodnie z doniesieniami medialnymi, planowany termin implementacji zmian do polskich przepisów prawa pracy to początek 2023 r. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę istotne różnice między europejskim a krajowym porządkiem prawnym, a także dotychczasowe tempo prac oraz ich obecny etap, według części komentatorów termin ten może ulec ponownemu przesunięciu.

O postępach prac legislacyjnych będziemy informować na bieżąco – zapraszamy do śledzenia aktualności na naszej stronie.

Opóźniony lub odwołany lot w UE. Kiedy należy się odszkodowanie?

PRZYCZYNA PROBLEMU

Główną przyczyną chaosu mającego miejsca na lotniskach jest nadal pandemia COVID-19. Linie lotnicze w trakcie jej trwania, w związku z cięciami kosztów, zmuszone były do zwalniania pracowników, czego skutki widzimy obecnie. Braki kadrowe, a do tego dochodzące strajki i protesty kontrolerów ruchu lotniczego, czy załóg linii, którzy domagają się lepszych płac i warunków do pracy, sprawiają że loty są opóźnione, bądź nawet odwoływane.

OPÓŹNIONY LOT

Ważne jest przede wszystkim określenie, kiedy dochodzi do opóźnienia, a ma ono miejsce, wtedy, gdy lot odlatuje lub przybywa do miejsca docelowego później niż planowany czas.

W sytuacji, kiedy spotka nas problem z lotem przydatne będą dwa akty prawne:

  1. ustawa z 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych,
  2. rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne reguły w sprawie odszkodowania i pomocy dla pasażerów linii lotniczych w przypadku opóźnienia, odwołania rezerwacji bądź odmowy odprawy na lot; uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 z dnia 11 lutego 1991 roku.

Ustawa  wskazuje, że podróżnemu przysługuje odszkodowanie lub zadośćuczynienie za poniesione szkody lub krzywdy, których doznał w wyniku niezgodności, a organizator turystyki niezwłocznie wypłaca odszkodowanie lub zadośćuczynienie. Rozporządzenie natomiast wskazuje, że pasażerowie ​​linii lotniczych są uprawnieni do otrzymania odszkodowania finansowego w wysokości 250/400/600€ od linii lotniczych za niedogodności spowodowane w wyniku opóźnienia, odwołania lotu lub odmowy przyjęcia na pokład z powodu sprzedaży większej ilości biletów przez linie lotnicze niż jest miejsc. Pamiętać należy, że ww. rozporządzenie ma zastosowanie do linii lotniczych Unii Europejskiej i pozwala domagać się odszkodowania za odwołane loty / sprzedaż większej ilości biletów niż jest miejsc / opóźnione loty.

Zgodnie z omawianym rozporządzeniem pasażerowie mają prawo do ubiegania się o rekompensatę finansową od linii lotniczych, jeśli przylecieli ponad 3 godziny po planowanym czasie.

Wysokość rekompensaty wzrasta wraz z dystansem jaki musi pokonać samolot:

  • 250 EUR do 1500 km
  • 400 EUR od 1500 km do 3500 km
  • 600 EUR ponad 3500 km

ODWOŁANY LOT

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. odwołanie lotu ma miejsce wtedy, gdy nie odbył się lot, który był wcześniej zaplanowany i na którym było zarezerwowane co najmniej jedno miejsce. Pasażerowie mają prawo do odszkodowania za odwołany lot, jeśli nie zostali poinformowani o odwołaniu co najmniej 14 dni przed planowanym czasem odlotu. Sytuacja zmienia się, gdy przewoźnik lotniczy jest w stanie dowieść, że odwołanie lub duże opóźnienie lotu jest spowodowane zaistnieniem czynników niezależnych, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków, to jest okoliczności, które pozostają poza zakresem skutecznej kontroli przewoźnika lotniczego.

Wysokość rekompensaty za odwołany lot – Przy określaniu odległości, podstawą jest ostatni cel lotu, do którego przybycie pasażera nastąpi po czasie planowego przylotu na skutek opóźnienia spowodowanego odmową przyjęcia na pokład lub odwołaniem lotu:

  • 250 EUR dla wszystkich lotów o długości do 1.500 kilometrów;
  • 400 EUR dla wszystkich lotów wewnątrzwspólnotowych dłuższych niż 1.500 kilometrów i wszystkich innych lotów o długości od 1.500 do 3.500 kilometrów;
  • 600 EUR dla wszystkich innych lotów niż loty określone powyżej

SYTUACJE NADZWYCZAJNE

Powodem opóźnień czy odwołanych lotów mogą być także nadzwyczajne okoliczności. Są to sytuacje w których linie lotnicze nie są w stanie kontrolować zakłóceń lotu nawet jeśli dany przez przewoźnika lotniczy podejmuje uzasadnione działania, aby temu zapobiec.

Nadzwyczajne okoliczności, które nie zawsze zapewniają odszkodowania:

  • Strajk – Strajk jest uważany za wyjątkową okoliczność, której nie można uniknąć,
    co skutkuje brakiem możliwości ubiegania się o odszkodowanie. Natomiast jeśli można uniknąć opóźnienia lotu i inne linie lotnicze mogą latać podczas strajku, istnieje możliwość uzyskania odszkodowania.
  • Akty Boże – Erupcje wulkanów, tsunami, huragany i grad są uznawane za „akty Boga”
    i dlatego nie można żądać odszkodowania. Można ubiegać się o odszkodowanie,
    jeśli linie lotnicze mogły tego w jakiś sposób uniknąć.
  • Problemy techniczne – Są uważane za wyjątkowe okoliczności, jeżeli linie lotnicze nie mogły przewidzieć lub uniknąć problemu technicznego. Nie jest to wyjątkowa sytuacja, jeśli można było tego w jakiś sposób uniknąć.

PROBLEMY Z LOTEM A PAKIETY WAKACYJNE

Często zdarza się, że osobom będącym uczestnikiem zorganizowanej imprezy turystycznej łatwiej jest dochodzić swoich roszczeń niż osobom, które podróżują na własną rękę. Wynika to z faktu, że organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za wykonanie usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej, bez względu na to, czy usługi te mają być wykonane przez organizatora turystyki czy przez innych dostawców usług turystycznych.

Rozporządzenie WE 261/2004 zapewnia ochronę pakietów wycieczkowych, pakietów turystycznych i pakietów wakacyjnych. Dotyczy to wszystkich lub tych pakietów zakupionych w państwach członkowskich UE, mimo że podróż odbywa się do miejsca poza Unią Europejską. Zgodnie z omawianym rozporządzeniem organizator wycieczki ponosi wyłączną odpowiedzialność za wszelkie naruszenia warunków umowy. Działa on również w imieniu pasażera i kontaktuje się z liniami lotniczymi, także prosi o odszkodowanie, jeśli wystąpi wypadek losowy. Organizator powinien zaproponować pełny zwrot kosztów, który poszkodowany otrzyma w ciągu 7 dni w gotówce, czeku lub elektronicznym przelewem bankowym. Możliwe jest również otrzymanie biletu na lot alternatywny do miejsca docelowego.

Rewolucyjne zmiany w sklepach internetowych

Do 28 maja 2022 r.  Państwa Unii Europejskiej zostały zobowiązane do wdrożenia w krajowym porządku prawnym, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE ora 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześniania unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz.Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 7), tzw. dyrektywy „Omnibus”.

Celem dyrektywy Omnibus jest wzmocnienie skuteczności obowiązujących przepisów konsumenckich oraz unowocześnienie i ulepszenie niektórych instrumentów ochrony konsumentów.

Kilka istotnych zmian jakie wprowadza Dyrektywa Omnibus, które będą Ciebie dotyczyć, jeśli działasz w branży e-commerce:

  • W przypadku udostępnienia użytkownikom strony internetowej możliwości komentowania, opiniowania zakupionych przez konsumentów towarów lub usług – konieczność podania informacji na temat sposobu weryfikacji autentyczności recenzji; usuwanie i ukrywanie negatywnych opinii i zniechęcanie do ich zamieszczania, a także publikowanie lub zlecenie publikacji fałszywych opinii stanowić będzie naruszenie prawa,
  • W przypadku wprowadzania produktów na rynek w kilku państwach UE – konieczność zagwarantowania, że wprowadzany towar (produkt) w każdym z tych państw jest identyczny, tzn. nie różni się w sposób istotny, np. składem. Naruszenie tego przepisu będzie uznawane za wprowadzanie klientów w błąd i stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej.
  • W przypadku dostosowywania ceny do konsumenta na podstawie zebranych danych dotyczących jego preferencji i zachowań konsumenckich (tzw. profilowanie) – konieczność poinformowania konsumenta o indywidualnym dostosowaniu do niego ceny na podstawie gromadzonych informacji,
  • W przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi – konieczność zamieszczenia obok informacji o obniżonej cenie, informacji o najniższej cenie tego towaru lub usługi, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki,
  • W przypadku produktów, które są w sprzedaży krócej niż 30 dni – konieczność zamieszczenia obok informacji o obniżonej cenie, informacji o najniższej cenie tego produktu, obowiązującej od dnia jego oferowania do sprzedaży aż do wprowadzenia obniżki,

 

Poza dyrektywą Omnibus, Państwa Unii Europejskiej zostały również zobowiązane do wdrożenia w krajowym porządku prawnym przepisów Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów zmieniającą rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę 2009/22/WE i uchylającą dyrektywę 1999/44/WE, czyli tzw. „dyrektywy towarowej” oraz Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych, czyli tzw. „dyrektywy cyfrowej”.

Przepisy dyrektywy towarowej i cyfrowej wprowadzają zmiany, m.in. w regulacji dotyczącej rękojmi, a więc odpowiedzialności sprzedającego za zgodność sprzedawanych towarów z umową. Rękojmia obejmująca konsumentów i przedsiębiorców na prawach konsumenta zostanie całkowicie przeniesiona z Kodeksu Cywilnego do ustawy o prawach konsumenta. Z istotniejszych zmian, dyrektywa towarowa odchodzi od pojęcia wady rzeczy i wprowadza definicję zgodności towaru z umową. Postanowienia regulaminów sprzedaży online będą musiały w tym zakresie zostać zaktualizowane.

Projekt ustawy wdrażającej dyrektywę Omnibus w dniu 12.07.2022 r. został skierowany do opinii Biura Legislacyjnego Kancelarii Sejmu, natomiast projekt ustawy wdrażającej dyrektywę towarową i cyfrową w dniu 6.07.2022 r. został skierowany do konsultacji (RMiŚP).

Na ten moment przepisy dyrektyw nie zostały implementowane do polskiego porządku prawnego, także ich faktyczne stosowanie jest odroczone do czasu wejścia w życie ww. ustaw. Przedsiębiorcy mają więc jeszcze chwilę na dostosowanie swojej działalności pod nadchodzące zmiany w przepisach.

 

Rękojmia konsumencka – zmiany w ustawie o prawach konsumenta w 2022 r.

Nadchodzące zmiany są związane z implementacja dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/770 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów o dostarczanie treści cyfrowych i usług cyfrowych (Dz. Urz. UE L 136 z 22.05.2019, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 305 z 26.11.2019, str. 60;  „dyrektywa cyfrowa”) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/771 z dnia 20 maja 2019 r. w sprawie niektórych aspektów umów sprzedaży towarów, zmieniającej rozporządzenie (UE) 2017/2394 oraz dyrektywę̨ 2009/22/WE oraz uchylającej dyrektywę̨ 1999/44/WE (Dz. Urz. UE L 136 z  22.05.2019, str. 28 oraz Dz. Urz. UE L 305 z 26.11.2019, str. 63; „dyrektywa towarowa”)

Głównym celem obu dyrektyw jest przyczynianie się̨ do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, jak również zapewnianie wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz harmonizacji przepisów w państwach Unii Europejskiej.

Obecnie mamy jedynie do czynienia z projektem ustawy (tj. projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw), w związku z czym należy mieć na uwadze, że ostateczny kształt przepisów może się jeszcze różnić. Jednak już teraz należy zwrócić uwagę, że w 2022 roku należy liczyć się z istotnymi zmianami przepisów o prawach konsumenta, które to państwa Unii Europejskiej muszą wdrożyć w swoich ustawach.

Najważniejsze zmiany

Istotną zmianą w sporządzonym projekcie jest wprowadzenie nowego typu rękojmi tj. rękojmi konsumenckiej i umieszczenie jej przepisów w ustawie o prawach konsumenta, a nie jak dotychczas to miało miejsce, w kodeksie cywilnym. 

Rękojmia konsumencka, będzie opierać się na pojęciu niezgodności towaru z umową, a nie na pojęciu wady fizycznej lub prawnej rzeczy, jak to miało miejsce w kodeksie cywilnym. Natomiast przesłanki zgodności towaru z umową zgodnie z projektem ustawy zostaną opisane w sposób bardziej szczegółowy niż obecnie, co ma pozwolić na uniknięcie części sporów dotyczących zakresu obowiązków ciążących na przedsiębiorcach.

Przede wszystkim novum jest wprowadzenie hierarchii środków ochrony konsumenta.

Konsument w pierwszej kolejności będzie miał prawo domagać się przywrócenia zgodności towaru z umową, poprzez jego naprawę lub wymianę. Dopiero w dalszej kolejności, o ile naprawa czy też wymiana okażą się np. nieopłacalne, konsument będzie mógł skorzystać z kolejnych uprawnień, tzn. żądać obniżenia ceny lub odstąpić od umowy. 

Podobnie jak dotychczas, konsument nie będzie mógł odstąpić od umowy, jeżeli niezgodność towaru z umową będzie nieistotna. Jednakże, projekt ustawy wprowadza korzystne dla konsumenta domniemanie, że niezgodność towaru z umową jest istotna.